~ bOr ๐ BaE ~

     ฉันน่ะ บอกกับตัวเองเสมอแหละว่า สิ่งใดก็ตามหากเราลงมือทำอย่างมุ่งมั่น ยังไงผลที่ออกมามันก็ต้องสำเร็จแน่ แต่รู้อะไรไหม ถ้อยคำนี้ใช้กับความรักไม่ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่ฉันลงมือทำแล้วก็ตาม ก็เพราะความรักไม่ได้เกิดจากคนเพียงคนเดียว แต่มันเป็นเรื่องราวของคนสองคน ฉันจึงไม่อาจจะคาดหวังกับมันได้อีก เพราะฉันรู้เฉพาะเรื่องราวของฉัน แต่สำหรับอีกคนนั้น . . . ฉันไม่เคยรู้เลย

 

     ... คงไม่มีใครอยากให้คนที่เราชอบรู้สึกไม่ดีกับเรา จิงไหม? แต่เวลาที่เราชอบใครสักคนเราก็ต้องอยากคุยกับเขา จิงไหม?

แต่ถ้าการที่เราไปคุยกะเขา มันทำให้เขารุสึกไม่ดีกะเรา ... แล้วเราจะทำยังไงล่ะ?

 

 เฮ้อ มองดูตัวเองในตอนนี้แล้วก็เหนื่อยใจ... ก็ฉันไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรเลย

  จะมานั่งเสียใจโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยเหรอ . . . จะตอบว่าไม่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขาและเธอต่างก็มีรักข้างเดียว...แต่ต่างกันตรงที่ เธอชอบเขา แต่เขาไม่ได้ชอบเธอ

...แม้ว่ามันจะนานเท่าไหร่ก็ตาม

>>> แล้วเมื่อไหร่ วันนั้นจะมาถึง วันที่เขาหันมามองเธอ <<<

( ก็ยังคิดถึงอยู่ดี สงสัยคงต้องรอ อีกกี่เดือนกันนะ หรืออีกกี่ปี )

 

    ในยามที่เราเศร้า ในวันที่เราอ่อนล้า ในเวลาที่ปัญหาถาโถมเข้าใส่ คงไม่มีใครพร้อมที่จะรับฟังปัญหาของคนอื่นเป็นแน่ ... แต่วันนี้ ฉันก็ได้รู้ว่า การรับฟังปัญหาของคนอื่นในวันที่ตัวเองก็แทบจะไม่ไหวนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไร กลับดีเสียอีก . . . เพราะบางทีปัญหาของคนอื่นก็หนักกว่าของเราเป็นไหนๆ . . . ไอ้ความคิดที่ว่าไม่ไหวแล้วจะได้หมดๆไป . . . ในวันแบบนี้ จะได้รู้ว่ามีเพื่อนอยู่ข้างกายเสมอ